تبلیغات
هرچه میخواهد دل تنگت بگو - مطالب مقالات تحلیلی

آغازین سخن 
هر مکتبی برای سعادت و تکامل انسان برنامه ای از نظر عقیده، اخلاق و عمل ارائه می دهد که به مجموعه آن «دین» گفته می شود. در اصطلاح قرآن کریم دین همان روش زندگی است که در فطرت انسان به ودیعه گذاشته شده است و انسان ذاتاً به آن گرایش دارد، بنابراین هدایت و نجات هر جامعه ای مرهون حفظ و به کارگیری این برنامه های الهی است که تمام ابعاد مادّی و معنوی زندگی بشر را تحت پوشش قرار می دهد.
وقتی جامعه ای بر اساس آرمان های الهی شکل گرفته باشد، امّا بر اساس افکار و ایدئولوژی های مادّی و غیر مذهبی اداره شود، بی تردید ضربات و شکست های جبران ناپذیری را متحمّل خواهد شد که به آن ها عوامل آسیب زا در حوزه دین گفته می شود. منظور از آسیب های دینی عوامل و متغیرّهایی است که موجب می شود دین از محتوای حقیقی خود فاصله بگیرد و دچار انحراف و بی راهه گردد و حاکمیت حقیقی خود را از دست دهد. نگارنده سعی دارد در این نوشتار با رویکرد جامعه شناختی به بیان مهم ترین عوامل آسیب زا در حوزه دین اسلام از منظر حضرت امام حسین(ع) بپردازد امید است که در سال نوآوری و شکوفایی مورد توجه و عنایت پویندگان راه ولایت و سالکان کوی حسین(ع) قرار گیرد.


بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.



دسته بندی : مقالات تحلیلی , 

«چطور شد جامعه‌ى اسلامى به محوریّت پیامبر عظیم‌الشّأن، آن عشق مردم به او، آن ایمان عمیق مردم به او، آن جامعه‌ى سرتاپا حماسه و شور دینى ، همین جامعه‌ى ساخته و پرداخته، همان مردم، حتّى بعضى همان كسانى كه دوره‌هاى نزدیك به پیامبر را دیده بودند، بعد از پنجاه سال كارشان به آن‌جا رسید كه جمع شدند، فرزند همین پیامبر را با فجیعترین وضعى كشتند؟! انحراف، عقبگرد، برگشتن به پشت سر، از این بیشتر چه مى‌شود؟
بیشتر عادت کرده ایم تا برای مصیبتهایی که به بدن های شریف و مطهر اهل بیت پیامبر (علیهم السلام) وارد شده است ، بر سر و سینه بزنیم.
نه اینکه این مصیبات ، بر سر و سینه زدن نداشته باشد که دارد و این عزاداری حسنات فراوانی را در پی خواهد داشت.
انسان نگاهی که به سخنرانی های سیدالشهدا(ع) در قبل از شهادت و در گیرو دار جنگ و همچنین روشنگری های حضرت زینب(س) و امام زین العابدین(ع) پس از واقعه عاشورا می اندازد یکی از وجوه متمایز در آن سخنرانی ها ، تکیه بر این نکته است که ما که الان در مقابل شمائیم و ما الان اسیران شماییم ، همان اهل بیت پیامبر خاتم (ص) هستیم و فرزندان فاطمه زهرا(س)!!!
جا دارد انسان فقط به این موضوع فکر کند که عده ای مدعی به رعایت سنت پیامبر و مدعی اسلامی که رسولش محمد مصطفی(ص) بوده است ، به جنگ کسی رفته اند که به اعتراف خودشان در پاکی و صداقت و دیانت اشبه الناس به رسول الله بوده اند.
نمی دانم چرا وقتی سخنرانان مجالس عزای سیدالشهدا - که البته کمتر به این مسایل می پردازند- این مطالب را بیان می کنند ما فقط گوش می دهیم و سر تکان می دهیم.
آیا جای آن نیست که فریادمان به آسمان بلند شود و «وامحمداه» سر دهیم؟ جا ندارد که بر سر و صورت خود بزنیم؟
آیا مصیبت واقعی آنجا نیست که سیدالشهدا (ع) و اهل بیتش را «خارجی» خواندند و اجازه ندادند دختر سه ساله اش را در قبرستان مسلمانان دفن کنند؟
آیا مصیبت حقیقی آنجا نیست که سر های جدا شده بهترین بندگان  خدا را شهر به شهر می گرداندند تا خروج کنندگان بر خلیفه مسلمین! را به همه بشناسانند؟
اینجاست که باید در مظلومیت حسین(ع) تأمل کرد و در صورت ماندن تاب و توان برای مصیبات وارد شده به ابدان شریفشان گریست و بر سر و سینه زد.
و اگر نبود همین تبیین ها و روشنگری های بزرگان دین و منبریان «روحانی» این عظمت و مظلومیت به نسل های امروزی نمی رسید.
واگر نبود همین عزاداری ها و بر سر و سینه زدن ها ، معلوم نبود چه بلایی بر سر دین رسول خدا آمده بود که همین «محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است»



دسته بندی : مقالات تحلیلی , 


یا الله پایدار و حی

سلام مولا

وقتی عادت می کنی به این انتظار و نبودنش. و ندیدنش می شه یه غصه ثابت کنج دلت که هیچ کس نمی خواد بشنوه و فقط هر شب و هر صبح و هر لحظه گوشه چشمات پره اشک می شه و زودی پاک اش می کنی که نکنه کسی ببینه حتی توی خواب صدای هق هق ات رو پایین می آری که نکنه چشمات از خواب بیدار شن و وقتی حتی خودت غریبه می شی برای درد دل و می مونی که یعنی محرمی هست برای حرف زدن حتی کنج دل حتی با زبون دل حتی برای دل !

اونوقت تازه می بینی چقدر تنهایی می تونه سخت باشه

اونوقت تازه درد دلت باز می شه که این سرور ِ هزار ساله ات چطور این همه سال رو حتی نتونسته یک کلمه با کسی با نام و نشون اش حرف بزنه و چند تا شب رو فقط رو به اسمون و خدا غم من و تو رو ناله زده ؟!

تازه فکر میکنی وقتی خار به پاش رفته کی کنارش بوده

وقتی تو دل کویر تنها بوده کی ..... وقتی .......

چی می گم من !؟ آقا که تنها نیست ... خیلی کوچیک ام و دارم تنهایی خودم رو با ایشون مقایسه می کنم ... من خدام رو دور کردم و تنها شدم آقا ولی خدا رو همیشه داره. آقا که مثل من نیست که وقتی با خدا حرف می زنم صدای خدا رو نشنوه ... اون می شنوه و عاشقانه هایی با خدا داره حتما

 

 بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

 

 




دسته بندی : مقالات تحلیلی , 

نگاه ما به عاشورا، نگاه به یک «مکتب» است با همه آموزه ها، پیامها، رهنمونها. 
این که گفته اند: هر روز عاشورا و همه جا کربلاست، یک حقیقت است و برای امروزیان پیام دارد. 
کربلا یک دانشگاه است. دانشگاه حسینی همواره داوطلب ورود می پذیرد. در این دانشگاه حسین بن علی (ع) استاد، و درسهای آن ایمان، ایثار، عزت و افتخار است. 
مدت آن تا همیشه، و شعبه های آن در همه جا، حتی در همه خانه ها دایر است و هیچ شرایط سنی ندارد، فقط عشق می خواهد و معرفت. راه حسین (ع) و عاشورا، فراخواندن مردم به پاکی، دینداری، احیای ارزشهای اسلامی و کرامت انسان است. 
لذا ندای «هل من ناصر» او در گوش تاریخ طنین انداز است و از پیروان آن امام جواب می طلبد. نهضت عاشورا به لحاظ ماهیت اسلام خواهی، اصلاح طلبی و ظلم ستیزی اش، همواره الهام بخش انقلابیون و حرکتهای انقلابی و اصلاحی بوده است. 
نهضت عاشورا نه به عنوان یک تکلیف تعبدی و تنها برای جامعه مسلمانان، بلکه به صورت یک حرکت درس آموز و واقعه الهام بخش و عزت آفرین برای همه بشریت، قابل طرح، الگودهی و برنامه ای برای رهاسازی ملتها از سلطه ظالمان و رسیدن به عزت و استقلال است و فراتر از جنبه های احساسی، مقوله ای تعقلی و خردمندانه است. 
حادثه کربلا و محتوای این نهضت را برای بشر امروز و توده های تحت ستم باید ترجمه کرد و آنان را با شخصیت حسین بن علی(ع) و واقعه عاشورا آشنا ساخت. 
تقابل و درگیری حق و باطل، عدالت و ظلم، همواره در تاریخ بوده است. حماسه حسینی می تواند به عنوان ذخیره ای پایان ناپذیر، برای امداد و انگیزه آفرینی و شوربخشیدن به آزادی خواهان مطرح گردد.
 
منبع: جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، ص 280


دسته بندی : مقالات تحلیلی , 


خبرگزاری فارس: عرفان در قرآن، احادیث و ادعیه

حقیقت در نگاه عارف، حضرت حق است و کثرات چیزی جز جلوات و ظهورات او نیستند؛ پس عارف می‌خواهد به شهود حقیقت نائل آید؛ یعنی شهود قلبی اسما و صفات و افعال حضرت حق. این امر بارزترین نکته عرفانی است.

بخش اول

چکیده

یکی از مباحث مهم در عرفان اسلامی، تطابق عرفان با شرع و سیره معصومین(ع) است. حقایق عرفانی ریشه در فطرت انسانی دارند؛ از این‌رو در همه ملت‌ها‌ و مکتب‌ها‌‌ مطرح شده است. شاید همین امر باعث شده که برخی اسلامی بودن عرفان را نپذیرند؛ حال آنکه حقیقت شرع و بهره‌مندی عالی دینی، با نگرش عرفانی میسّر است. این مقاله کوشیده تا سه عنوان مهم از عناوین عرفان را در قرآن، احادیث و ادعیه معصومین‌(ع) بررسی نماید. عناوین تفسیر عرفانی کثرات در عالم وجود و هدف عارفانه در دینداری و عبودیت و همچنین ابزار شهود و نحوه کشف حقیقت از طریق دل را در منابع شرعی بررسی نموده و می‌کوشد منشأ اسلامی عرفان اسلامی را آشکار نماید.

بر روی ادامه مطلب کلیک کنید




مطالب مرتبط :
منبع:فارس نیوز


دسته بندی : مقالات تحلیلی , 


تعداد صفحات : 12

 | 1 |  2 |  3 |  4 |  5 |  6 |  7 |  ... |