تبلیغات
هرچه میخواهد دل تنگت بگو - مطالب سیره بزرگان


پنج شنبه  است 
و دلم دوباره بیقرار است 
برای آنانی که دیگر ندارمشان
ولی یادشان با ماست
 روح همه ی پدران 
و مادران آسمانی شاد





دسته بندی : سیره بزرگان , 

زائر اربعین حسینے ! 
 هر جا دلت شڪست ! 
 هروقت  اشڪے از چشمت جارے شد ! 
 هرجا امید داشتے ڪه دعایت مستجاب شود !  
  
 بعد از هر نماز ! 
 در قنوتت ! 
 در نجف ! 
 در ڪربلا ! 
 در بین راه ! 
  
 یادت نرود براے ظهور امام زمانت دعا ڪنے ! 
 آنهم عاجزانه 
 و نه شعارگونه 
  
 مثل مادرے دعا ڪن ڪه براے فرزند بیمار ، دعا میڪند 
 مثل مرغ پرڪنده... 
  
 گفته اند فرج امام زمان آخرین نقطه امید امام حسین است ! 




دسته بندی : سیره بزرگان , 

یکی از علمای وارسته و برجسته نجف به کربلا مشرف می شود و در حرم مطهر امام حسین (ع) به محضر امام عصر (عج) شرفیاب می گردد. حضرت به او می فرمایند:

فلانی ببین اینجا که دعا مستجاب است مردم به فکر من نیستند و برای فرج من دعا نمی کنند.

سپس حضرت تصرف ولایتی می فرمایند و آن عالم ربانی خواسته های مردم را می شنود که هر کدام برای حوائج شخصی خود دعا می کنند. امام می فرمایند:

شنیدی حتی یک نفر از این زائرین نگفت: خدایا فرج مهدی را برسان.

(مجله موعود، شماره 13، مقاله آقای هاشمی نژاد)

اهل ولا چو روی به سوی خدا کنند

اول به جان گمشده خود دعا کنند

مرحوم آیت الله بهجت (قدس سره) فرمودند:

آقایی که زیاد به مسجد جمکران می رود می گفت: "آقا (امام زمان (عج)) را در مسجد جمکران دیدم؛ به من فرمود: به دلسوختگان ما بگو برای ما دعا کنند. و یک مرتبه از نظرم غائب شد، نه اینکه راه برود و کم کم از نظرم غائب شود."

(در محضر آیت الله بهجت، ج 2، ص 118)

یکی از وظایف ما در دوران پر از انحراف غیبت، "دعای زیاد برای فرج" است؛

یکی از جامع ترین و ارزنده ترین این دعا ها صلوات ضراب اصفهانی است که از جانب خود حضرت حجت (عج) صادر شده و در تعدادی از کتاب های معتبر علمای پیشین و با سندهای متعدد روایت شده است. خواندن این صلوات شریف در هر زمان و هر مکانی جایز و مفید و موثر است؛ اگر چه بر خواندن آن بعد از نماز عصر روز جمعه تاکید بیشتری شده است.

به بخشی از این صلوات گهر بار دقت نمائید:

اللَّهُمَّ نَوِّرْ بِنُورِهِ کُلَّ ظُلْمَةٍ وَ هُدَّ بِرُکْنِهِ کُلَّ بِدْعَةٍ وَ اهْدِمْ بِعِزِّهِ کُلَّ ضَلالَةٍ وَ اقْصِمْ بِهِ کُلَّ جَبَّارٍ وَ أَخْمِدْ بِسَیْفِهِ کُلَّ نَارٍ

خدایا هر تاریکی را به نور او روشن کن، و هر بدعتی را به واسطه قدرت و قوتش ویران نما، و با عزت او هر گونه گمراهی را منهدم فرما، و هر فرد زورگوی گردنکش را به واسطه او هلاک گردان، و با شمشیرش هر آتشی را خاموش کن.

اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلیِّکَ الْفَرَج





دسته بندی : سیره بزرگان , 

سید بحر العلوم (ره) به قصد تشرف به سامرا تنها به راه افتاد. در بین راه راجع به این مساله که گریه بر امام حسین (ع) گناهان را می آمرزدفکر می کرد. همان وقت متوجه شد که شخص عربی (امام زمان عج) سوار بر اسب به او رسید و سلام کرد، بعد پرسید:

جناب سید درباره چه چیز به فکر فرو رفته ای؟ و در چه اندیشه ای؟ اگر مساله علمی است بفرمایید شاید من هم اهل باشم.

سید بحرالعلوم عرض کرد: در این باره فکر می کنم که چطور می شود خداوند متعال این همه ثواب به زائرین و گریه کنندگان حضرت سیدالشهدا (ع) می دهد؛ مثلا در هر قدمی که در راه زیارت بر می دارند ثواب یک حج و یک عمره در نامه عملشان می نویسد و برای یک قطره اشک تمام گناهان صغیره و کبیره شان آمرزیده می شود؟

آن سوار عرب فرمود:

تعجب نکن؛ من برای شما مثالی می آورم تا مشکل حل شود:

 سلطانی به همراه درباریان خود به شکار می رفت. در شکارگاه از لشگریان دور شد و به سختی فوق العاده ای افتاد و بسیار گرسنه شد. خیمه را دید، وارد آن خیمه شد. در آن سیاه چادر، پیرزنی را با پسرش دید. آن ها در گوشه خیمه بز شیردهی داشتند و از راه مصرف شیر این بز زندگی خود را می گذراندند.

وقتی سلطان وارد شد او را نشناختند، ولی به خاطر پذیرایی از مهمان، آن بز را سر بریدند و کباب کردند چون چیز دیگری برای پذیرایی نداشتند. سلطان شب همان جا خوابید و روز بعد، از ایشان جدا شد و هر طوری بود خودش را به درباریان رساند و جریان را برای اطرافیان نقل کرد؛ در نهایت از ایشان پرسید: اگر من من بخواهم پاداش مهمان نوازی پیرزن و فرزندش را داده باشم چه عملی باید انجام بدهم؟ یکی از حضار گفت: به آنها صد گوسفند بدهید. دیگری که از وزرا بود گفت: صد گوسفند و صد اشرفی بدهید. یکی دیگر گفت: فلان مزرعه را به آنها بدهید. سلطان گفت:

هر چه بدهم کم است؛ زیرا اگر سلطنت و تاج و تختم را هم بدهم آن وقت مقابله به مثل کرده ام. چون آنها هر چه را که داشتند به من دادند من هم باید هر چه دارم به ایشان بدهم تا سر به سر شود.

بعد سوار عرب به سید فرمود:

حالا جناب بحرالعلوم، حضرت سید الشهدا (ع) هر چه از مال و منال و اهل و عیال و پسر و برادر و دختر و خواهر سر و پیکر داشت همه را در راه خدا داد، پس اگر خداوند به زائرین و گریه کنندگان آن حضرت این همه اجر و ثواب بدهد نباید تعجب کرد؛ چون خداوند که خدایی اش را نمی تواند به سید الشهدا (ع) بدهد پس هر کاری که می تواند آن را انجام می دهد؛ یعنی با صرف نظر از مقامات عالی خود امام حسین (ع)، به زوار و گریه کنندگان آن حضرت هم درجاتی عنایت می کند، در عین حال این ها را جزای کامل برای فداکاری آن حضرت نمی داند.

وقتی شخص عرب این مطالب را فرمود از نظر سید بحر العلوم غائب شد.





دسته بندی : سیره بزرگان , 




قربان چشمهایی شوم که مکرر یوسف فاطمه(ع) را نظاره گر بوده






دسته بندی : سیره بزرگان , 


تعداد صفحات : 2

 | 1 |  2 |