اشک برای اهل بیت علیهم السّلام


گریه ممکن است به خاطر یادآوری مصیبتهای ائمه علیهم السّلام و از روی شفقت و دلسوزی باشد یا در سوز فراق و هجران امام غایب علیه السّلامو یا به خاطر شوق محبّت و ولایت اهل بیت علیهم السّلام؛ هر چه باشد دل را پاک و گناهان انسان را می شویِد.

 امام رضا علیه السّلام می فرمایند:

من ذُکِّرَ بِمُصابِنا فَبَکی وَ اَبکی لَم تَبکِ عَینُهُ یَومَ تَبکِی العُیُونُ ... . مَن جَلَسَ مَجلِساً یُحیی فیهِ اَمرُنا، لَم یَمُت قَلبُهُ یَومَ تَمُوتُ القُلُوبُ.(1)

کسی که به یاد مصیبتهای ما افتد، پس بگرید و بگریاند، چشمش آن روز که چشمها گریان است، گریان نمی شود... . کسی که بنشیند در مجلسی که امر ما در آن زنده داشته می شود، آن روز که همه دلها می میرند، دل او نمی میرد.

اشک ریختن در مصائب اهل بیت علیهم السّلام نشانه ارتباط قلبی با آن ذوات مقدّسه است به گونه ای که ناراحتی ایشان، دل دوستدارشان را به درد می آورد. همین رابطه قلبی سبب جلب عنایت الهی به انسان می گردد. در این صورت اگر اشکی هم از چشم نیاید، شفقت و دلسوزی قلبی می تواند گناهان شخص را پاک نماید. 

حضرت باقر علیه السّلام فرمودند:

اما اَنَّهُ لَیسَ مِن عَبدٍ یُذکَرُ عِندَهُ اَهلُ البَیتِ فَیَرِقُّ لِذِکرِنا اِلّا مَسَحَتِ المَلائِکَةُ ظَهرَهُ وَ غَفَرَ لَهُ ذُنُوبُهُ کُلُّها اِلّا اَن یَجیءَ بِذَنبٍ یُخرِجُهُ مِنَ الایمانِ.(2)

آگاه باشید که همانا نزد هیچ بنده ای اهل بیت علیهم السّلام یاد نمی شوند که دلش برای ما به رحم می آید مگر اینکه فرشتگان پشتش را مسح می کنند و همه گناهانش آمرزیده می شود، مگر اینکه گناهی مرتکب شود که ایمانش را سلب کند.

آنچه در انتهای حدیث تذکّر فرموده اند، هشداری است به همه مؤمنان که اگر به خاطر محبّت به اهل بیت علیهم السّلام چشم گریان و قلب سوزان دارند، از گناهان خویش غفلت نکنند. هیچ کس نمی داند که کدام گناهش او را به سخط الهی گرفتار می سازد. (3) بنابراین هر گناهی که باعث خشنودی خداوند از مؤمن گردد - اگر مؤمن آمرزیده نشود - ممکن است باعث سلب ایمان از او گردد. پس، مؤمن از تک تک گناهانش خائف و نگران است؛ مبادا یک گناه او را از اینکه مشمول وعده امام باقر علیه السّلام گردد، محروم سازد.
ان شاءالله اهل بیت(علیهم السلام)همگی ما را شفاعت کنند.
آمین


1- بحارالانوار ج 44 ص 278 ح 1، از امالی صدوق.
2- روضه کافی ص 101 ح 72.
3- مطابق حدیثی که از امیرالمؤمنین علیه السّلام خداوند سخط خویش را در معاصی پنهان ساخته است.

الّلهُـــمَّ عَجِّــــــلْ لِوَلِیِّک الْفَــــــــرَج
   بِحَقِ اَلْزِینَبْ سَلٰامُ اَللّهْ عَلَیْها

اللهم العن الجبت والطاغوت واللات والعزی وابنتیهما اللهم عذبهم عذابا یستغیث منه اهل النار امین رب العالمین اربعا اللهم صل وسلم وبارک علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم والعن اعدائهم اعداءالله اجمعین اللهم احشرنا مع رقیه بنت الحسین علیها افضل الصلوه والسلام والعن وعذب واهل منکری فضائل آل طه و یس



ولَایَةُ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ حِصْنِی فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِی أَمِنَ مِنْ عَذَابِی




الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلیِّ بنِ أَبِی طالِب وَ الْأَئِمَّةِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ

ذکر صلواتی بر محمد و آل محمد(علیهم السلام)
و لعنی بر قاتلان
حضرت زهرا(سلام الله علیها)

به نیت تعجیل در فرج...